Osmonda Oppoqoy ismli kichkina bulutcha yashar ekan. U har kuni katta bulutlar bilan birga suzib yurardi. Katta bulutlar yerga yomgâir yogâdirib, daraxtlar va gullarni sugâorishar ekan.
Bir kuni Oppoqoy oâzini juda kuchli deb oâylabdi.
â Men endi yolgâiz yuraman. Oâzim ham yomgâir yogâdira olaman, â debdi u.
U katta bulutlardan ajralib, uzoqqa suzib ketibdi. Biroq shamol kuchayib, uni choâl tomonga olib boribdi. Choâlda daraxt ham, gul ham kam ekan. Bulutcha nima qilishni bilmay qolibdi.
â Men adashdim, â deb yigâlabdi Oppoqoy.
Shu payt mehribon shamol esib kelibdi.
â Nega yigâlaysan, bulutcha? â deb soârabdi u.
â Men doâstlarimdan ajralib qoldim, â debdi Oppoqoy.
Shamol uni yana katta bulutlar yoniga olib boribdi. Oppoqoy doâstlaridan kechirim soârabdi.
Keyin barcha bulutlar birlashib, qishloq ustidan yomgâir yogâdirishibdi. Yerlar yashnab ketibdi.
Qissadan hissa shuki, doâstlardan ajralmay, maslahat bilan ish qilish kerak.