Bir qishloqda Lola ismli qiz yashar ekan. U maktabga borayotib, onasi pishirgan issiq nonni sumkasiga solibdi. Tanaffusda nonni yemoqchi bo‘libdi.
Shu payt sinfdoshi Komil xafa o‘tirganini ko‘ribdi.
— Nega xafasan? — deb so‘rabdi Lola.
Komil sekin javob beribdi:
— Bugun nonushta qilmay keldim. Qornim och.
Lola nonini ikkiga bo‘libdi.
— Mana, yarmini sen ye, — debdi u.
Komil quvonib:
— Rahmat, Lola. Sen juda mehribon ekansan, — debdi.
O‘qituvchi buni ko‘rib:
— Bolalar, mehr bilan bo‘lingan non yanada shirin bo‘ladi, — debdi.
O‘sha kuni sinfdagi bolalar bir-biriga yordam berish, do‘stining holidan xabar olish yaxshi fazilat ekanini tushunishibdi.
Qissadan hissa shuki, mehr bilan bo‘lishilgan narsa insonlar orasida do‘stlikni kuchaytiradi.
